مرکز پژوهش های توسعه و آینده‌نگری پژوهش های برنامه و توسعه 2645-7466 6 4 2026 02 20 A Theoretical Analysis of Investor Behavior in Response to Capital Gains Taxation: Emphasizing the Role of Expectations تحلیل نظری رفتار سرمایه‌گذار در مواجهه با مالیات بر عایدی سرمایه: تأکید بر نقش انتظارات 237639 10.22034/pbr.2025.536280.1557 FA حسام الدین کردتبار فیروزجائی کارشناسی ارشد توسعه اقتصادی و برنامه ریزی، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت 0000-0002-2667-8026 رضا محسنی دانشیار، دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-6639-9339 سعید شوال پور دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت 0000-0001-8632-3975 Journal Article 2025 08 11 Capital gains taxation plays a pivotal role in shaping investor behavior, particularly regarding the timing of asset sales and the realization of accrued gains. In economies characterized by regulatory volatility and institutional uncertainty(such as Iran) the investor's response to taxation is influenced not merely by statutory rates, but by expectations about future policy. This study aimed to analyze the dynamics of investor decision-making in the presence of capital gains taxes. Drawing on a theoretical framework based on intertemporal equilibrium modeling, the research developed a formal structure in which the investor optimizes realization timing by weighing after-tax marginal returns against the value of deferral. The model incorporated deterministic returns and finite investment horizons, allowing for functional analysis of first- and second-order conditions under different tax parameters. The findings indicated that statutory tax rates alone are insufficient to predict realization behavior. Instead, forward-looking expectations—particularly regarding future tax changes or preferential treatments—emerged as central to the investor’s decision process. The study concludes that effective capital gains taxation policies must go beyond rate-setting and address the need for stability, predictability, and credible long-term frameworks. Without such institutional reliability, even well-designed tax regimes may fall short of their behavioral and fiscal objectives. مالیات بر عایدی سرمایه یکی از ابزارهای کلیدی سیاست مالی است که می‌تواند رفتار زمانی سرمایه‌گذاران را در خصوص تحقق سود تحت تأثیر قرار دهد. با توجه به بی‌ثباتی نهادی و نوسانات مقررات مالیاتی در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه، از جمله ایران، واکنش سرمایه‌گذار نسبت به نرخ‌های مالیاتی لزوماً تابعی از نرخ اسمی نیست. هدف این پژوهش تحلیل تصمیم‌گیری سرمایه‌گذار در مواجهه با تغییرات نرخ مالیات بر عایدی سرمایه بود. این مطالعه با استفاده از یک مدل نظری مبتنی بر معادلات تعادلی بین‌دوره‌ای و ساختار زمانی بازده دارایی، رفتار تحقق سود سرمایه‌ای را به‌صورت تابعی از نرخ مالیات و انتظارات آتی تحلیل کرد. در این مدل، سرمایه‌گذار با افق زمانی محدود، در یک فضای قطعی با بازده مشخص، زمان تحقق بهینه را بر اساس مطلوبیت نهایی پس از مالیات تعیین می‌کند. روش تحلیل داده‌ها بر پایه تحلیل تابعی، مشتقات مرتبه اول و دوم و بررسی تغییرات حاشیه‌ای در طول دوره نگهداری دارایی شکل گرفت. یافته‌ها نشان داد که نرخ مالیات به‌تنهایی نمی‌تواند انگیزه‌های تعویق یا تعجیل در تحقق سود را توضیح دهد و متغیرهای انتظاری در این میان نقش اساسی ایفا می‌کنند. نتیجه‌گیری شد که اثربخشی سیاست مالیات بر عایدی سرمایه در گرو طراحی قواعدی پایدار و قابل پیش‌بینی است که بتوانند انتظارات سرمایه‌گذار را به‌درستی هدایت کنند. https://www.journaldfrc.ir/article_237639_26b938e2963d76acda599ac3ff67791e.pdf

مرکز پژوهش های توسعه و آینده‌نگری پژوهش های برنامه و توسعه 2645-7466 6 4 2026 02 20 Policy implications of the economic Economic Catch-up theory for Iran دلالت‌های سیاستی نظریه جهش اقتصادی برای ایران 236735 10.22034/pbr.2025.533120.1551 FA روح اله کهن هوش نژاد دانشگاه تهران 0000-0003-4871-6588 سید مهدی پاکذات استادیار، دپارتمان حکمرانی انرژی و اقلیم، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0005-4175-2772 Journal Article 2025 07 09 This article aims to examine Iran’s economic policymaking based on the theory of economic catch-up and to provide policy implications for overcoming the current situation. Initially, the framework of the economic catch-up theory in the Schumpeterian school is explained, emphasizing the roles of innovation, learning, and the development of technological capabilities as key strategies for escaping the middle-income trap. Accordingly, mere imitation of advanced countries cannot lead to an economic catch-up; instead, countries must create new pathways and leverage technological opportunity windows to distinguish their growth trajectories. In the second part, through a systematic review of domestic studies, Iran’s status is analyzed in terms of economic catch-up indicators. The analysis identifies three main challenges for Iran: failure to achieve the catch-up stage based on primary indicators, the divergence of Iranian industries from the catch-up and path-creation stage, and differences in industrial targeting between Iran and selected developing countries. The study proposes several key policy recommendations: Fostering collaboration among various actors in research and development, emphasizing vertical (industry-specific) policies in policymaking, designing mechanisms to circumvent sanctions in technological collaborations, prioritizing industries in relevant documents (such as the industrial policy document), Selecting technologies based on catch-up indicators. These recommendations are highlighted as essential for enabling Iran’s economic catch-up and achieving sustainable growth. این مقاله با هدف بررسی دلالت‌های سیاستی نظریه جهش اقتصادی برای ایران تدوین شده است. در ابتدا، چارچوب نظریه جهش اقتصادی در مکتب شومپیتر تبیین می‌شود؛ جایی که تأکید بر نقش نوآوری، یادگیری و توسعه قابلیت‌های فناورانه به عنوان راهکارهای اصلی رهایی از تله درآمد متوسط مطرح است. براین اساس، صرف تقلید از کشورهای پیشرفته نمی‌تواند منجر به جهش اقتصادی شود و کشورها باید با خلق مسیرهای جدید و بهره‌گیری از پنجره‌های فرصت فناورانه، مسیر رشد خود را متمایز سازند. در بخش دوم، با مرور نظام‌مند مطالعات داخلی، وضعیت ایران از منظر شاخص‌های جهش اقتصادی تحلیل شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد ایران به مرحله جهش اقتصادی نرسیده و وارد تله درآمد متوسط نیز نشده است. سیاست‌های کنونی کشور بیشتر افقی و کلی بوده و کمتر به صنایع خاص و فناوری‌های با چرخه عمر کوتاه توجه شده است. همچنین، محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها و ضعف تعامل میان بازیگران اصلی نوآوری از چالش‌های جدی محسوب می‌شود. ایجاد زمینه همکاری میان بازیگران مختلف در حوزه تحقیق و توسعه، تأکید بر سیاستهای عمودی (صنعت خاص) در سیاستگذاری، طراحی سازوکارهای دور زدن تحریم در همکاریهای فناورانه، اولویت بندی صنایع در اسناد مربوطه (از قبیل سند سیاست صنعتی) با تأکید بر سیاست‌های عمودی (صنعت خاص) و انتخاب فناوری براساس شاخصهای جهش از مهمترین سیاست‌های پیشنهادی مطالعه حاضر است. https://www.journaldfrc.ir/article_236735_3518d575a5c56d8981bf17c86ce99106.pdf

مرکز پژوهش های توسعه و آینده‌نگری پژوهش های برنامه و توسعه 2645-7466 6 4 2026 02 20 Analyzing the Role of Carbon Tax in the Impact of Oil Rent on the Ecological Footprint in Iran تحلیل نقش مالیات کربن در اثرگذاری رانت نفت بر ردپای اکولوژیکی در ایران 236739 10.22034/pbr.2025.541029.1570 FA بهاره بقائی پور دانشجوی دکتری گروه علوم اقتصادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0007-4287-8355 مرتضی سامتی استاد بازنشسته گروه اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-1222-2105 تیمور محمدی استاد گروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی. 0000-0001-9665-4778 Journal Article 2025 08 12 The consumption of fossil fuels and the overexploitation of natural resources such as oil have led to environmental degradation, highlighting the importance of finding solutions to prevent it. Carbon tax is an economic tool that can internalize the external costs of carbon emissions, creating incentives to reduce environmental damage. The aim of this article is to analyze the role of carbon tax in the impact of oil rents on the ecological footprint in Iran during the period 1996–2023. The research variables’ data were extracted from reliable statistical websites, and the carbon tax was calculated by multiplying the per capita CO2 emissions by 80,000 rials. The smooth transition regression method, based on selecting the transition variable from independent variables, determining its threshold, and creating different regimes for variable effects, was used. The results showed that the two-period lagged carbon tax was the transition variable with a threshold of 0.78, and two threshold regimes exist. Carbon tax and information and communication technology had a negative effect on the ecological footprint in both regimes, with the effect strengthened in the second regime. Oil rents had a positive effect on the ecological footprint in both regimes, but this effect was weakened in the second regime. Population had a positive effect on the ecological footprint in both regimes, but this effect was attenuated in the second regime. Since reaching the carbon tax threshold reduces the impacts of factors increasing the ecological footprint and enhances the effects of those reducing it, the implementation of effective carbon tax policies and the targeted allocation of revenues toward the development of clean energy and improvement of environmental infrastructure are recommended. مصرف سوخت‌های فسیلی و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع طبیعی همچون نفت به تخریب محیط‌زیست منجر شده و اهمیت یافتن راه‌حلی برای جلوگیری از آن را موجب شده است. مالیات‌کربن ابزاری اقتصادی است که می‌تواند با درون‌زا کردن هزینه‌های خارجی ناشی از انتشار کربن، انگیزه کاهش تخریب محیط‌زیست را ایجاد نماید. هدف این مقاله تحلیل نقش مالیات‌کربن در اثرگذاری رانت نفت بر ردپای اکولوژیکی در ایران طی دوره 1402-1375 است. داده‌های متغیرهای پژوهش از سایت‌های آماری معتبر استخراج و مالیات‌کربن با ضرب انتشار هر تن دی‌اکسید‌کربن سرانه در مبلغ 80000 ریال محاسبه شد. روش رگرسیون انتقال ملایم که مبتنی بر انتخاب متغیر انتقال از میان متغیرهای مستقل و تعیین حدآستانه آن و ایجاد رژیم‌های مختلف برای تأثیرگذاری متغیرهاست، استفاده شد. نتایج نشان داد کخ مالیات‌کربن دو دوره قبل متغیر انتقال با حدآستانه برابر با 78/0 بوده و دو رژیم حدی وجود دارد. مالیات‌کربن و فناوری اطلاعات و ارتباطات در هر دو رژیم اثر منفی بر ردپای اکولوژیکی داشته اما این اثر در رژیم دوم تقویت شده است. رانت نفت در هر دو رژیم اثر مثبت بر ردپای اکولوژیکی داشته و این اثر در رژیم دوم تضعیف شده است. جمعیت در هر دو رژیم اثر مثبت بر ردپای اکولوژیکی داشته اما این اثر در رژیم دوم تضعیف شده است. با توجه به اینکه رسیدن مالیات‌کربن به حدآستانه سبب کاهش اثرات عوامل فزاینده ردپای اکولوژیکی و افزایش اثرات عوامل کاهنده آن شده، اجرای سیاست‌های کارآمد مالیات‌کربن و تخصیص هدفمند درآمدهای حاصل از آن به توسعه انرژی‌های پاک و بهبود زیرساخت‌های زیست‌محیطی کمک می‌کند. https://www.journaldfrc.ir/article_236739_8b3d6afcf470ecc8a109e2cd48a4fc14.pdf

مرکز پژوهش های توسعه و آینده‌نگری پژوهش های برنامه و توسعه 2645-7466 6 4 2026 02 20 The Impact of Remittances on Economic Growth in the Middle East and North Africa: A Dynamic Panel Data Approach" تأثیر وجوه ارسالی بر رشد اقتصادی در کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (رهیافت داده های تابلویی پویا) 236734 10.22034/pbr.2025.541339.1571 FA مجید افشاری راد گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0002-6703-581X حبیب سهیلی احمدی گروه اقتصاد امور عمومی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0003-0356-8868 محسن آقااسماعیلی دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی صنایع گرایش سیستم‌های کلان، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی 0009-0009-0794-7786 Journal Article 2025 08 14 Remittance inflows represent one of the most significant sources of foreign exchange for developing countries and can potentially contribute to macroeconomic stability and economic growth. However, the effectiveness of these flows largely depends on contextual and institutional factors. This study investigates the impact of remittances on economic growth in Middle East and North Africa (MENA) countries over the period 2010–2022, incorporating institutional quality, financial development, and foreign direct investment (FDI) as auxiliary explanatory variables.<br>To analyze the dynamic relationships among the variables, the study employs a panel data approach using the Generalized Method of Moments (GMM), which effectively addresses potential endogeneity and unobserved heterogeneity in panel models.<br>The empirical findings reveal that remittances exert a negative and statistically significant effect on economic growth. Conversely, institutional quality has a positive and significant impact, while both financial development ,FDI and cross effect of FD and remittance are also found to positively and significantly influence on growth.<br>The results suggest that, in the absence of sound institutional frameworks and targeted policy interventions, remittance inflows may fail to promote economic growth and could instead encourage unproductive consumption and speculative behavior. Therefore, channeling remittance resources toward productive investment is essential to harness their potential for sustainable economic development. وجوه ارسالی مهاجران یکی از مهم‌ترین منابع ارزی برای کشورهای در حال توسعه محسوب می‌شود که می‌تواند نقش مؤثری در بهبود شاخص‌های کلان اقتصادی، به‌ویژه رشد اقتصادی، ایفا کند. با این حال، اثربخشی این منابع به عوامل زمینه‌ای متعددی وابسته است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر وجوه ارسالی بر رشد اقتصادی کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) طی سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ و با در نظر گرفتن متغیرهای توضیحی کیفیت نهادی، توسعه مالی، اثر تعاملی توسعه مالی و وجوه ارسالی و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی انجام شده است. برای تحلیل روابط میان متغیرها از داده‌های تابلویی پویا و روش گشتاور تعمیم‌یافته (GMM) استفاده شده است. این رهیافت امکان کنترل هم‌زمان برای ناهمسانی‌ها و درون‌زایی متغیرها را در مدل‌های پانل فراهم می‌کند. نتایج حاصل از برآورد مدل نشان می‌دهد که تأثیر وجوه ارسالی بر رشد اقتصادی منفی و معنادار بوده است. در مقابل، کیفیت نهادی در مدل اثر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی داشته است. همچنین، توسعه مالی و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در مدل‌ اثرگذاری مثبت و معناداری از خود نشان داده‌اند. اثر تعاملی توسعه مالی و وجوه ارسالی نیز بر رشد اقتصادی این گروه از کشورها مثبت و معنی‌دار می‌باشد. بر اساس یافتهای تحقیق وجوه ارسالی بدون وجود بستر نهادی مناسب و سیاست‌گذاری هدفمند نه‌تنها به رشد اقتصادی منجر نمی‌شود، بلکه ممکن است موجب تشویق به مصرف غیرمولد و رفتارهای سفته‌بازانه شود. بنابراین، نظارت و هدایت این منابع به سمت سرمایه‌گذاری مولد، امری ضروری است. در غیر اینصورت تاثیر منفی بر رشد اقتصادی دارد. https://www.journaldfrc.ir/article_236734_ecdee2e60e60b0c0719b69a2892f42dc.pdf

مرکز پژوهش های توسعه و آینده‌نگری پژوهش های برنامه و توسعه 2645-7466 6 4 2026 02 20 Explaining the Challenges of Creating an Innovative Ecosystem and Development Strategies in the Makran Coastal Region تبیین چالش های خلق زیست بوم نواورانه و راهکارهای توسعه آن در منطقه ساحلی مکران 236733 10.22034/pbr.2025.537201.1561 FA مرتضی مهرعلی تبار فیروزجائی استادیار، عضو هیئت علمی مرکز پژوهش های توسعه و آینده نگری 0009-0002-4042-9365 فاطمه سادات کهکی مرکز پژوهش های توسعه و آینده نگری 0000-0002-7970-3221 Journal Article 2025 08 20 Despite possessing unique geopolitical, economic, and environmental capacities, the Makran coastal region continues to face structural challenges in its path toward innovative development. The present study aims to explain the challenges of creating an innovative ecosystem and propose strategies for its development in the Makran region by the horizon of 2045, employing a mixed-methods research approach (qualitative thematic analysis and quantitative questionnaire analysis). In the qualitative section, data were analyzed through 18 semi-structured interviews with local experts, leading to the identification of 5 main themes and 13 sub-themes. In the quantitative section, 54 questionnaires were distributed among innovation stakeholders in the region, and statistical analysis was performed using SPSS. The results indicate that Makran's innovation ecosystem is grappling with multi-level challenges, including weak technological infrastructure, institutional incoherence, brain drain, scarcity of indigenous financial support, and a weak innovation culture. Furthermore, exploratory factor analysis revealed that these challenges can be categorized into three clusters: infrastructural, institutional, and socio-cultural, accounting for 74.2% of the total variance. Nevertheless, the region's indigenous capacities in areas such as blue economy, smart logistics, renewable energies, and digital tourism have provided significant opportunities for the development of innovative clusters. Accordingly, strategies such as establishing a regional innovation coordinating council, founding a sea-oriented science and technology park, developing innovation clusters, and decentralizing innovation policies have been extracted as key pillars of the proposed indigenous model. This research offers a place-based analysis of innovation challenges and capacities in Makran, providing a strategic model for planners, policymakers, and investors, and can serve as a basis for innovative spatial policymaking in other peripheral regions of the country. منطقه ساحلی مکران به‌رغم برخورداری از ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی، اقتصادی و زیست‌محیطی کم‌نظیر، همچنان با چالش‌های ساختاری در مسیر توسعه نوآورانه مواجه است. پژوهش حاضر با هدف تبیین چالش‌های خلق زیست‌بوم نوآورانه و ارائه راهکارهای توسعه آن در منطقه مکران در افق ۱۴۳۰، با بهره‌گیری از رویکرد تحقیق آمیخته (تحلیل مضمون کیفی و تحلیل کمی پرسش‌نامه‌ای) انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که زیست‌بوم نوآوری در مکران با چالش‌هایی چندسطحی شامل ضعف زیرساخت‌های فناورانه، ناهماهنگی نهادی، مهاجرت نخبگان، کمبود حمایت مالی بومی، و ضعف فرهنگ نوآوری مواجه است. همچنین، تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که این چالش‌ها در سه خوشه زیرساختی، نهادی و اجتماعی–فرهنگی قابل طبقه‌بندی‌اند که ٪۷۴.۲ واریانس کل را تبیین می‌کنند. با این حال، ظرفیت‌های بومی منطقه در حوزه‌هایی همچون اقتصاد آبی، لجستیک هوشمند، انرژی‌های تجدیدپذیر و گردشگری دیجیتال فرصت‌هایی مهم برای توسعه خوشه‌های نوآورانه فراهم آورده است. بر این اساس، راهکارهایی همچون ایجاد شورای هماهنگ‌کننده نوآوری منطقه‌ای، تأسیس پارک علم و فناوری دریامحور، توسعه خوشه‌های نوآورانه، و تمرکززدایی سیاست‌های نوآوری، به عنوان محورهای کلیدی مدل بومی پیشنهادی استخراج شده‌اند. پژوهش حاضر ضمن ارائه تحلیلی مکان‌مبنا از چالش‌ها و ظرفیت‌های نوآوری در مکران، الگویی راهبردی برای برنامه‌ریزان، سیاست‌گذاران و سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهد و می‌تواند مبنایی برای سیاست‌گذاری فضایی نوآورانه در سایر مناطق پیرامونی کشور نیز باشد. https://www.journaldfrc.ir/article_236733_25fbdfc4831aa1258582160e512370c4.pdf

مرکز پژوهش های توسعه و آینده‌نگری پژوهش های برنامه و توسعه 2645-7466 6 4 2026 02 20 The Role of Health in Attracting Foreign Direct Investment in Developing Countries نقش سلامت در جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی در کشورهای در حال توسعه 236738 10.22034/pbr.2025.545162.1578 FA حسن مخملی گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-5947-6201 نسرین منصوری گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران. ایران. 0000-0001-8801-7437 سمیرا متقی گروه اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی. تهران. ایران 0000-0001-8572-4355 محمدرضا رضایی گروه اقتصاد. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران Journal Article 2025 09 04 The present study aims to analytically examine the impact of health on foreign direct investment in developing countries using a modeling approach. Accordingly, given that the general health of communities plays a key role in attracting foreign investments, this research attempts to assess the relationship between the state of health and treatment and the amount of FDI using data from 6 selected developing countries (Iraq, Jordan, Turkey, Qatar, Egypt, and Iran) during the period 1990-2021 and using the panel econometric method. The research findings show that the variable of degree of trade openness (1.78%), gross domestic product (2.5%), and health indicators such as mortality rate (2.1%), life expectancy (17.95%), and health costs (0.35%) can have a positive and significant effect on foreign direct investment by improving health status. It should be noted that the positive effect of mortality rate on increasing FDI could be due to the fact that an increase in this variable increases the need for investment in the healthcare and treatment sectors, and therefore increases the attraction of foreign investment in this sector. Finally, the coefficient of inflation rate (0.75%) and interest rate (0.25%) had a negative and significant effect on foreign investment. Accordingly, it was found that most of these variables have positive and significant effects on attracting foreign direct investment. These findings show that public health and health indicators not only affect the quality of life and social welfare, but also can contribute to the country's economic development and growth through their impact on economic factors and investment attraction. In fact, the results of this research indicate that countries that pay special attention to improving health and welfare indicators can attract more investment through these improvements and thereby achieve sustainable growth. مطالعه حاضر بر آن است تا با رویکردمدل سازی ، به بررسی تحلیلی تاثیر سلامت بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی در کشورهای در حال توسعه بپردازد. بر این اساس، با توجه به اینکه سلامت عمومی جوامع نقش کلیدی در جذب سرمایه گذاری های خارجی ایفا می کند این تحقیق سعی دارد تا رابطه بین وضعیت بهداشت و درمان و میزان FDI را با استفاده ار داده های مربوط به 6 کشور منتخب در حال توسعه (عراق، اردن، ترکیه، قطر، مصر و ایران) طی دوره زمانی 1990-2021 و با استفاده از روش اقتصادسنجی پانل ازریابی کند.یافته های پژوهش نشان می دهد که متغیر درجه باز بودن تجاری به میزان (78/1%)، تولید ناخالص داخلی(5/2%) و شاخص های بهداشتی نظیر نرخ مرگ و میر (1/2%)، امید به زندگی(95/17%) و هزینه های سلامت (35/0%)، با بهبود وضعیت سلامت می توانند به طور مثبت و معناداری بر سرمایه گذاری مستقیم خارجی اثرگذار باشند. ضریب نرخ تورم به میزان (75/0%) و نرخ بهره (25/0%) تاثیر منفی و معناداری بر سرمایه گذاری خارجی دراد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که سلامت عمومی و شاخص‌های بهداشتی، نه‌تنها بر کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی تأثیرگذارند، بلکه از طریق تأثیر بر عوامل اقتصادی و جذب سرمایه‌گذاری، می‌توانند به توسعه و رشد اقتصادی کشور نیز کمک کنند. در واقع، نتایج این تحقیق حاکی از آن است که کشورهایی که به بهبود شاخص‌های بهداشتی و رفاهی توجه ویژه‌ای دارند، می‌توانند از طریق این بهبودها سرمایه‌گذاری بیشتری را جذب کنند و از این راه به رشد پایدار دست یابند. https://www.journaldfrc.ir/article_236738_26f8e8ffe1593cbe0cd62c85ae00e1ef.pdf