تاثیر بیکاری بر ثبات سیاسی در ایران (1394-1364)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی گروه اقتصاد دانشگاه یزد

2 دانشجوی دکتری، گروه آموزشی اقتصاد، دانشگاه یزد

چکیده

تامین شغل برای نیروی کار جویای کار یکی از خواسته‌های اجتماعی و قانونی مردم هر کشوری است. و بیکاری معضلات زیانبار اجتماعی و اقتصادی مختلفی را سبب می‌شود. تاکنون آثار سیاسی بیکاری و اشتغال کمتر مورد توجه بوده است. ایجاد اشتغال می‌تواند مشروعیت و مقبولیت دولت‌ها را افزایش داده و باعث تقویت ثبات سیاسی گردد. هدف این مقاله بررسی اثرات بیکاری بر ثبات سیاسی طی دوره 1364-1394 در ایران است. برای این منظور از روش خودرگرسیون برداری(VAR) ، یوهانسون - جوسیلیوس، مدل تصحیح خطای برداری (VECM) و تابع تجزیه واریانس استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که در بلندمدت دو متغیر نرخ بیکاری و ضریب جینی رابطه منفی و معناداری با ثبات سیاسی دارند. همچنین در دوره‌ی مورد مطالعه افزایش رشد اقتصادی باعث بهبود 10 درصدی در شاخص ثبات سیاسی شده است. مدل تصحیح خطای برداری نشان می دهد که الگوی بلندمدت ثبات سیاسی در هر دوره 9/11 درصد از عدم تعادل را اصلاح نموده به ‌سمت روند بلندمدت خود نزدیک می‌شود. با توجه به نتایج تابع تجزیه واریانس، تأثیر متغیر نرخ بیکاری در واریانس ثبات سیاسی از 15 درصد در کوتاه مدت به 22 درصد در بلندمدت افزایش می‌یابد. با توجه به نتایج پژوهش به نظر می‌رسد که برای برقراری ثبات سیاسی در کشور باید در درجه اول نرخ بیکاری مهار شده و ضریب جینی کاهش پیدا کند و با تقویت تولید داخلی و پیروی از الگوی اقتصاد مقاومتی، رونق اقتصادی در کشور ایجاد شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Empirical Study of the Impact of Unemployment on Political Stability in Iran (1985-2015)

نویسندگان [English]

  • habib samani 1
  • robabeh khilkordi 2
1 Yazd University
2 Yazd University
چکیده [English]

Providing jobs for the recruited workforce is one of the social and legal demands of the people of every country. So far, the political effects of unemployment and employment have been less popular. Creating employment can increase legitimacy and acceptance of governments and enhance political stability. The purpose of this paper is to investigate the effects of unemployment on political stability during the period 1985-2015 in Iran. Vector regression (VAR), Johansson-Juselius, Vector Error Correction Model (VECM), and variance analysis function were used for this purpose. The results show that in the long run, two variables of unemployment rate and Gini coefficient have a negative and significant relationship with political stability. In addition, the increase in economic growth has led to a 10% improvement in the political stability index. The vector error correction model shows that the long-term pattern of political stability in each period corrects 11.9 percent of the imbalance and approaches its long-term trend. Regarding the results of the analysis of variance, the effect of the unemployment rate on political stability variance increases from 15% in the short term to 22% in the long run. According to the results of the study, it seems that in order to establish political stability in the country, the unemployment rate should be restrained in the first place and the Gini coefficient should be reduced and the economic boom in the country should be created by strengthening domestic production and following the pattern of resistance economy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Unemployment
  • political stability
  • Vector Auto Regressive
  • Iran's economy
  • political risk